Vraag en Antwoord                       April 2011 deel I      

Sparren met ´hervormde´ kung fu technieken. Dit soort sparren is helaas de norm in veel kung fu scholen. De aanvaller laat zijn zwakke plek, het kruis, helemaal open. De vedediger gebruikt zijn arm om de kracht van de trap volledig op te vangen. Dit is je zwakke punt gebruiken tegen de tegenstander zijn sterke punt. Het zou veel beter zijn eerst met het lichaam uit de lijn van de trap te stappen.

Wat is uw mening over Lee Shao Long (Bruce Lee ). Vindt U dat zijn “Jeet Kune Do” een goede vechtkunst is? Het lijkt alleen mechanische externe methodes te gebruiken en geen interne methodes.

Antwoord

Bruce Lee, of Lee Xiao Loong, zoals hij genoemd werd in het Chinees, was een groot vechtkunstenaar. Het was de Bruce Lee die kungfu bekend maakte in het westen. De geschiedenis van kungfu zou nooit hetzelfde zijn geweest zonder hem.

Ondanks mijn groot respect voor hem zijn mijn filosofie en beoefening van kung fu zeer verschillend  van de zijne. Voor mij was zijn karakteristieke kunst, die hem ongetwijfeld een geweldige vechter maakte, niet traditioneel kungfu! Als we kijken naar Bruce Lee’s  films of zijn vecht optredens en we zouden niets weten over zijn achtergrond,  zouden  we zijn kunst Taekwondo vechten of free-style vechten noemen, maar nooit kungfu.  Zelfs zijn Wing Chung kung fu, dat hij als eerste leerde, is niet meer terug te vinden in zijn typische vecht optredens.  

De manier waarop Bruce Lee trainde was fundamenteel anders dan traditionele kungfu training.  Traditionele kungfu training begint met standen, die Bruce Lee volledig buiten beschouwing liet, en legt de nadruk op ontwikkeling van de interne kracht, waar Bruce Lee  weinig kennis van toonde.

Geleidelijke vooruitgang is  een essentieel beginsel in elke traditionele kungfu training. Omdat hij dit  beginsel niet naleefde en bovendien over-trainde  door mechanische middelen,bracht hij zichzelf  interne schade toe en dit droeg bij aan zijn vroegtijdige dood. Het is ironisch dat Bruce Lee, die de bijnaam ‘ Kung Fu Koning’ had,  een goed voorbeeld is van wat kungfu studenten naar mijn mening niet moeten doen.

Hoewel  Jeet Kune Do van Bruce Lee een geweldige vechter had gemaakt, vind ik het persoonlijk geen goede vechtkunst. Dit is natuurlijk slechts mijn mening; Jeet Kune Do meesters zullen er anders over denken.

Hier zijn een paar redenen waarom ik traditioneel  Shaolin Kungfu superieur vindt aan Jeet Kune Do . Shaolin Kungfu draagt bij tot een goede gezondheid, terwijl  Jeet Kune Do schadelijk is voor de gezondheid. Door buitensporige mechanische training  moeten organen overwerken en wordt  goede energiestroom verstoord, terwijl de agressieve benadering van vechten schadelijk is voor de geest.

Als we kijken naar de vechtefficiëntie van Jeet Kune Do, kunnen we stellen dat de technieken beperkt zijn en het gebruik van tactieken en strategieën marginaal in vergelijking met oorspronkelijk Shaolin Kungfu. Bijvoorbeeld:  terwijl typische Jeet Kune Do trappen formidabel lijken te zijn voor leken,  bieden ze veel openingen voor een goed getrainde kungfu beoefenaar.

Wanneer iemand volledig zijn been strekt bij een typische Jeet Kune Do trap, met het lichaam naar achteren en het kruis geheel open, met gebalde vuisten en gespannen spieren, biedt hij een kungfu beoefenaar vele goede mogelijkheden.

De kungfu beoefenaar kan met zijn arm naar beneden slaan op het been terwijl hij uit de baan van de trap stapt. Een voorbeeld hiervan is ‘Lohan slaat op drum’ (zie foto) en dit soort technieken zijn vooral te vinden in Choy-Li-Fatt of Lohan Kungfu. Hij kan het trappende been ook vastgrijpen voordat het wordt teruggetrokken.  Technieken die dit soort principes gebruiken zijn vooral terug te vinden in  Taijiquan. Hij kan ook de tegenstander zijn kruis aanvallen (dat onbeschermd is op het moment van trappen) met een tijgerklauw als in Hoong Ka Kungfu. Of hij kan naar beneden gaan en het staande been van de tegenstander onderuitvegen.

Dezelfde trap als het eerste plaatje. Maar dit keer is het kruis van de aanvaller beter afgeschermd door een 'guard'hand erbij te houden. De verdediger, Sifu Wong, stapt uit de lijn van de trap in plaats van de trap rechtstreeks te blokken en slaat tegelijkertijd met zijn vuist op het aanvallende been. Deze techniek heet'Lohan Slaat
op Drum'   

In al deze voorbeelden zal de kungfu beoefenaar ervoor zorgen dat hij zelf in zo een positie is dat de tegenstander hem niet kan raken.  Dit is niet moeilijk om te doen met goede standen  en ook omdat Jeet Kune Do trappen relatief rechttoe-rechtaan zijn.

Jeet Kune Do aanvallers gebruiken  normaliter niet tactieken en strategieën om de weg vrij te maken voor hun trappen, zoals eerst de handen van de tegenstander uit de weg te werken, of hem in een moeilijke positie te manoeuvreren, of zijn focus te verstoren met schijnbewegingen. Ook is het moeilijk voor hen om hun lichaam te verplaatsen bij trappen. Dit kan pas weer als het trappende been op de grond is. Dit maakt hen een gemakkelijk doelwit--zonder dat de tegenstander iets speciaals hoeft te doen.

 Waarom waren kungfu "masters"  dan geen partij voor  Bruce Lee? Ten eerste omdat geen enkele echte kungfu meester in het openbaar heeft gevochten met Bruce Lee. De zogenaamde meesters (die Kung Fu gymnastiek onderwezen in plaats van echt kungfu) die door Bruce Lee werden verslagen zouden ook worden verslagen door meesters van andere krijgskunsten zoals Karate, Taekwondo of Muai Thai.

Ten tweede, zelfs als echte kungfu meesters met Bruce Lee vochten zouden ze toch verslagen kunnen worden. Hoewel zijn technieken wellicht eenvoudig waren, was Bruce Lee buitengewoon bekwaam. Het waren zijn snelheid en kracht, en niet zijn technieken, die van Bruce Lee een goede vechter maakten.

Vraag 2

Ook pleitte hij tegen traditionele kung fu vormen. Wat is uw mening hierover? Hij ging tegen de oude traditie van Chinees Kung Fu in,  die duizenden jaren oud is.  Veel mensen vonden dat hij een revolutie had  teweeggebracht in de oude kunst en dat hij ook de wijsheid van de wijzen afwees.
                                                                            -Ken, VS

Antwoord

Bruce Lee was tegen traditionele kungfu vormen omdat hij hen niet effectief in een gevecht kon  toepassen.  Hij was noch de eerste noch de laatste die kung fu vereenvoudigde om te kunnen vechten. Net als Bruce Lee waren veel van dergelijke "hervormers" oprichters van verschillende kungfu-do  stijlen.  Maar Bruce Lee was de meest succesvolle ‘hervormer’.

Strikt genomen hebben deze hervormers niet een revolutie teweeg gebracht in kungfu, omdat ze eigenlijk niet traditioneel kungfu  geleerd hadden of konden gebruiken zoals oorspronkelijke kung fu meesters dat wel konden en kunnen.  Hadden ze de diepte en rijkdom ervaren van oorspronkelijk kung fu, dan zouden ze nooit hebben geprobeerd om kung fu te vereenvoudigen.

Op eenzelfde manier trotseerden zij niet de wijsheid van de wijzen omdat ze niet de kennis of ervaring van deze wijsheid hadden. Ze wisten niet een van de meest fundamentele van deze wijsheden, "seen kin sun, hou fong sun”(in Kantonees ), dit betekent:  " zorg er eerst voor dat je  gezond bent  en  daarna pas dat je jezelf kan verdedigen".

Hun filosofie is namelijk "sla de tegenstander tegen elke prijs, zelfs als dat betekent dat  je zelf geraakt word". Erger nog, zoals mijn eigen Sifu vertelde, is hun benadering "mei fong sun, sun seen sheong", dit betekent : "voordat je jezelf verdedigen kunt, heb je jezelf al beschadigd” (door ongezonde training).

Vandaag de dag is de standaard van kungfu zo belachelijk laag dat weinig mensen zich voorstellen hoe efficiënt en vaardig de vroegere meesters waren.  De volgende vergelijking kan een goed idee geven. Een moderne kungfu "master" kan het moeilijk vinden om zichzelf te verdedigen tegen  willekeurige trappen en stoten in een een-op-een sparring situatie. In het verleden konden 40 of 50 gewone mensen met messen en speren,  pijlen en bogen een meester aanvallen, maar de meester kon zonder veel moeite uit zo een hinderlaag komen zonder zelf iets op te lopen!

Bruce Lee was de beste van de kung fu ‘hervormers’. Maar als we Bruce Lee vergelijken met een echte kungfu meester zoals Wong Fei Hoong (zuidelijke Shaolin meester die honderd jaar geleden leefde), Huo Yuan Jia (oprichter van Ching Woo, de meester die Bruce Lee zelf speelde in een van zijn films), of Yang Deng Fu (de derde patriarch van Yang stijl Taijiquan, bijgenaamd de ‘eeuwige winnaar’) zou Bruce Lee geen partij zijn voor deze meesters.